همبودگاه پارسی

ما مردمان سرزمين آريايي که در مرکز هستي سبز رنگ خويش هزاران سال
شاهراه گذر مردماني ديگر بوده ايم اينک در زمانه نفت و تروريسم همچنان سر برافراشته ايم.مردمانمان هنوز آرام بر روزگار گام مينهند..گاه با آوايي و گاه در خاموشي در رديفي بلند ازخودروها در راه بندان براي هم داستان زندگي خويش و مردمانمان و دولتمان و نامردميهاي روزگار و گراني و جوانان و فرار مغزها را بازگو ميکنيم….
کساني از ما با دستان تهي و کساني با مغزهاي انبا شته از انديشه همچنان بامداد و شبانگاه برميخيزيم و به رختخواب ميرويم.با تمام تنگيهاي روزگار ما هنوز قد برافراشته انارهاي شب يلدا را دان ميکنيم و ازآتشها ميپريم..کار ميکنيم و تاريخ ميهن خويش عاشقانه فرا ميگيريم .ميدانيم جهانيان ما را به مولويها و حافظ هامان مي شناسند
اما ما در پس پرده هويت ديرين خويش فرياد ميزنيم:
کورش آسوده بخواب که ما در دوراني نو همچنان بيداریم!..

اينجا جاييست که ما از انديشه هامان خواهيم نوشت